← Terug naar alle artikelen

Moet u een kind dat niet naar school gaat zeggen: "Ga leren"? Wat ouders kunnen zeggen en hoe u het leren ondersteunt

Gepubliceerd:

A girl writing in a notebook at a table with an adult sitting calmly beside her

Kort samengevat

Als uw kind niet naar school gaat, hoeft u niet steeds te zeggen dat het moet leren. Eerst is het belangrijk te controleren of uw kind in staat is erover te praten.

Als er veel dagen voorbijgaan waarop school moeilijk is, maakt u zich misschien zorgen over achterstand en wat er daarna komt. Veel gezinnen willen iets zeggen en merken dat het gesprek op ruzie uitdraait.

Dit artikel is voor ouders die niet weten wanneer en hoe ze leren ter sprake brengen. Het beschrijft hoe u nadenkt over wat u zegt en welke ondersteuning scholen en lokale diensten bieden. De voorbeelden komen uit het Japanse onderwijssysteem, waarin schoolverzuim (futoko) een eigen beleid kent.

Orden uw zorg over leren

Denk voordat u haast maakt met opnieuw beginnen met leren samen met uw kind na over wat als belasting voelt en over welke onderwerpen het kan praten.

Voor aanwezigheid en de lichamelijke en geestelijke toestand van uw kind kunt u terecht bij de school waar het staat ingeschreven en bij de hulpdiensten die u nodig hebt. Ondersteuning bij leren is iets om apart over na te denken, afgestemd op de wensen van uw kind en wat het aankan.

Vraag eerst, zeg dan iets

Hoe uw kind er nu bij zitEen reactie die de belasting niet vergroot
Het wil niet praten over lerenBeslis samen met uw kind wanneer u erover praat
Naar huiswerk kijken maakt het erg moeRust nu en vertel de school hoe het gaat
Gesprekken met u lopen uit op ruzieVerdeel bij wie u hulp vraagt en zoek zo nodig ondersteuning

Voordat u over leren begint, kunt u vragen: "Is het goed als we nu even kort over leren praten?" Wil uw kind dat niet, dan hoeft u niet naar een conclusie te haasten; u kunt het een andere keer doen.

Als u blijft vragen, legt uw kind de redenen niet noodzakelijk uit. Ook als het antwoordt "ik weet het niet", is het belangrijker tijd over te laten waarin het zich veilig voelt dan door te blijven drukken op een antwoord.

Het COCOLO-plan van MEXT, het Japanse ministerie van Onderwijs (in het Japans), legt de nadruk op het verbinden van kinderen die niet naar school gaan met leren en ondersteuning die bij hen past. De mededeling van het ministerie uit 2019 en de mededeling uit 2023 (beide in het Japans) zijn ook officiële stukken die terugkeer naar school niet als enige doel zien en vragen om overleg en leermogelijkheden die bij de situatie van elk kind passen.

Een direct antwoord afdwingen of leren tot voorwaarde voor rust maken past niet noodzakelijk bij uw kind. U kunt beginnen met vragen over welke onderwerpen het zich prettig voelt om te praten en welke momenten op school een belasting zijn.

Drie dingen om in gedachten te houden als u nadenkt over de huidige belasting van uw kind:

Er zijn veel redenen waarom leren moeilijk is

Het materiaal kan moeilijk zijn, uw kind kan bang zijn dat fouten worden gezien, herinneringen aan school kunnen een belasting zijn of het voelt zich niet goed. Er zijn meerdere redenen waarom leren moeilijk kan zijn en uw kind kan ze misschien niet goed uitleggen.

Voordat u besluit dat er één oorzaak is, zoals gebrek aan motivatie, kijkt u bij welke activiteiten het moeilijker wordt. Als het niet-begrijpen al langer duurt, kunt u ook overwegen terug te gaan naar stof van eerdere jaren.

Maak rust niet voorwaardelijk

Als u besluit dat uw kind moet leren op dagen waarop school moeilijk is, kan thuis rusten zelf moeilijk worden.

In een periode waarin uw kind rust nodig heeft, kan het goed zijn gezondheid en angst voorop te stellen. Het is belangrijker te zorgen dat uw kind tijd heeft waarin het zich veilig voelt dan leren als voorwaarde voor rust te eisen.

U hoeft niet te concluderen dat rusten betekent dat uw kind later niet meer kan leren. Denk zo nodig na over ondersteuning, samen met school en gespecialiseerde diensten.

Beslis samen met uw kind wanneer u weer begint met leren

Als uw kind zin begint te krijgen om te leren, ga dan niet meteen terug naar het tempo van de school. Vraag wat het zou willen leren. Misschien kunt u beginnen met een korte activiteit, zoals één rekensom proberen of een Engelse tekst lezen over een onderwerp dat het leuk vindt.

Als het niet volgens plan gaat, mag u de hoeveelheid verminderen of de methode veranderen. Het plan volgen is minder belangrijk dan dat uw kind zich veilig voelt bij het leren.

In een periode waarin school moeilijk te bezoeken is, is het uitgangspunt niet het leren op te voeren, maar uitzoeken wat nu een belasting is voor uw kind en wat het misschien aankan. Petra Tutors biedt individuele studie die aansluit op het schoolmateriaal en het begrip van uw kind voor gezinnen die weer willen beginnen met leren; u kunt hierover contact opnemen via individuele online studieondersteuning; de speciale pagina voor kinderen die niet naar school gaan is alleen in het Japans beschikbaar. Het vervangt niet de rol van school of gespecialiseerde diensten.

Maak van een favoriete activiteit niet elke keer een les

Lezen, koken, spelletjes en knutselen kunnen elementen van leren bevatten. Maar u hoeft ze niet elke keer aan een leertaak te koppelen.

Het afmeten tijdens het koken als rekenen behandelen interesseert sommige kinderen, terwijl anderen vinden dat iets leuks een verplichting wordt. Ook als u het uitbreidt naar leren, controleert u de wensen van uw kind en respecteert u de favoriete activiteit om zichzelf.

Als lesgeven thuis voor ouder en kind moeilijk is

Als een ouder lesgeeft, kunnen dagelijkse opmerkingen en uitleg over leren door elkaar lopen en tot ruzie leiden. Dan hoeft u niet de rol te blijven spelen van iemand die alles uitlegt.

Er zijn meerdere opties, zoals vragen stellen aan de leraren van de school, het plaatselijke onderwijssteunpunt opzoeken of, als uw kind dat wil, een bijlesdocent gebruiken. Leren met iemand buiten het gezin past niet noodzakelijk bij elk kind, dus ga na wat uw kind wil.

Twee volwassenen die aan tafel praten over een opengeslagen schrift

Wat u de school vertelt

U kunt met de school niet alleen de tijd die aan leren is besteed delen, maar ook wat uw kind als belasting ervaart en welke methoden het gemakkelijker vindt. Misschien kunt u vragen hoe u materiaal ontvangt of hoeveel werk er wordt opgegeven.

Of leren buiten school als aanwezigheid telt, hangt van bepaalde voorwaarden af. Trek geen conclusies uit algemene artikelen; vraag het na bij de school waar uw kind staat ingeschreven. Als u persoonlijke gegevens van uw kind deelt, let er dan op dat u alleen deelt wat nodig is.

Haast u niet met praten over vervolgstappen

Zit uw kind in de onderbouw van de middelbare school, dan maakt u zich misschien zorgen over de volgende school. Maar "als je nu niet leert, kom je niet op de middelbare school" blijven herhalen kan uw kind nog angstiger maken.

Er zijn meerdere routes: dagscholen, avondscholen en scholen op afstand (correspondentiescholen). De toelatingsvoorwaarden verschillen per regio en school. U kunt als ouder informatie verzamelen, maar stem af wanneer en hoeveel u uw kind vertelt terwijl u overlegt.

Hoe u een route kiest, staat ook in het artikel over de middelbare school na het stoppen met naar school gaan in de onderbouw.

Ook ouders kunnen om steun vragen

U hoeft uw zorgen over de toekomst niet alleen te dragen. Misschien kunt u de leraren van de school van uw kind, de schoolcounselor of de onderwijsadviesdienst van de gemeente gebruiken.

Vindt uw kind het een belasting om naar een hulpdienst te gaan, dan kunt u nagaan of ouders zelf kunnen overleggen. Is de lichamelijke of geestelijke toestand erg onrustig, overweeg dan naast studieondersteuning ook passende medische of sociale hulp.

Als het binnen het gezin moeilijk te ordenen is, staat de adviesLINE voor ouders en kinderen van het Japanse Agentschap voor Kinderen en Gezinnen (in het Japans) open voor kinderen, ouders en anderen. Het is geen instantie die schoolcijfers of de behandeling van afwezigheid bepaalt. Vraag apart aan de school van uw kind wat de regels zijn over leren en aanwezigheid.

Over de betrokkenheid van ouders bij leren heeft de Britse Education Endowment Foundation onderzoeksmateriaal over ouderbetrokkenheid dat een nuttige referentie is om na te denken over samenwerking tussen thuis en school. Het onderzoek gaat echter niet over de aanpak van schoolverzuim in Japan en garandeert geen resultaat van gesprekken thuis.

Als de veiligheid van uw kind of het gezin plotseling wordt bedreigd, gaat dringende hulp voor.

Voorbeelden van hoe u het kunt zeggen

Formuleringen als "Wil je vandaag één vraag proberen?" of "Welk materiaal denk je dat je zou kunnen bekijken?" laten uw kind een keuze. Maar ook beleefde woorden zijn feitelijk een bevel als uw kind geen nee kan zeggen.

Zegt uw kind nee, dan hoeft u niet aan te dringen op de reden; u kunt er een andere dag over nadenken. Waardeer niet alleen het volgen van het leerplan; waardeer een relatie waarin uw kind u kan vertellen wat moeilijk is.

Als het op ruzie uitdraait, kunt u in plaats van meer te overtuigen een streep zetten: "Laten we het nu niet meer over leren hebben." Als het rustig is en uw kind kan praten, stelt u één vraag waarop het niet hoeft te kiezen, zoals "Was de opgave moeilijk, of was het praten erover zelf een belasting?"

Mededelingen die volwassenen moeten controleren, zoals inleverdata voor school, regelt u apart en u vertelt uw kind kort alleen wat het nodig heeft.

Verdeel bij wie u waarvoor terechtkunt

Verdeel de mensen die u vraagt naar doel: het aanspreekpunt van de school voor vakken en opdrachten, en lokale opvoedadvisering voor gezinsrelaties of zorgen over opvoeden.

Denk bij elk van hen eerst na over hoeveel van de wensen en persoonlijke gegevens van uw kind u deelt. U hoeft de motivatie van uw kind of de terugkeer naar school niet alleen met gesprekken thuis op te lossen.

Duren ernstige lichamelijke of geestelijke klachten voort, vertrouw dan niet alleen op onderwijsadvies; raadpleeg geschikte professionals. Controleer de nieuwste officiële informatie voor voorwaarden en openingstijden van openbare diensten.

Samenvatting

Als u een kind dat niet naar school gaat aanmoedigt te leren, is het eerst belangrijk de huidige toestand en wensen te controleren en ervoor te zorgen dat u geen eenzijdige instructies geeft.

Bescherm de rusttijd en begin met een kleine activiteit als uw kind zin krijgt om te leren. Draag zorgen over vervolgstappen en leren niet alleen thuis; denk er samen met school en lokale hulp over na.

Bronnen

Redacteur van dit artikel

Peto-chan Sensei

Petra Tutors redactie, Leren en bijles

Peto-chan Sensei deelt toegankelijke ideeën over leren thuis, werken met een bijlesdocent en het werk van Petra Tutors.

Veelgestelde vragen

Wanneer is een goed moment om over leren te praten?

U kunt samen met uw kind nadenken over een moment waarop het gemakkelijk praat. Op dagen dat het niet wil, kunt u het voor een andere keer laten.

Waarover kunnen we met de school praten?

U kunt moeilijkheden bij het leren delen en activiteiten die uw kind nu aankan. Voor regels zoals hoe aanwezigheid wordt behandeld, vraagt u het na bij de school waar uw kind staat ingeschreven.

Zijn er plekken buiten het gezin waar we terechtkunnen?

U kunt de school of een geschikte lokale dienst vertellen over uw situatie. Er zijn ook diensten waar ouders zelf kunnen praten.

Bewaarde artikelen

    Report a problem with this article

    If you spot a mistake or something out of date, please tell us. Our editors will look into it.

    What kind of problem is it?

    Bespreek een manier van leren die bij uw kind past

    We beantwoorden vragen van gezinnen die weer willen beginnen met leren in een gratis proefles. Het vervangt niet de rol van school of gespecialiseerde diensten.

    Plan een gratis proefles Gratis vraag
    Vraag naar een gratis proefles

    Stel een vraag

    Een vraag over een artikel, over het leren van je kind of over lesgeven bij Petra Tutors? Stuur ons gerust een bericht.

    We antwoorden je per e-mail.